Ik werkte 15 jaar voor een high tech bedrijf dat apparatuur ontwikkelde voor de farmaceutische industrie. In de jaren negentig stapten we over van Autocad naar 3D solidmodelling ontwerpsoftware. We konden sneller prototypen met minder fouten. Dus sneller en goedkoper innoveren. Vanaf 2000 deden we kennis op met stereolythografie, vergelijkbaar met 3D printen. We konden onze kunststof delen prototypen binnen 48 uur. Je zou kunnen concluderen dat de bouw achterloopt bij, in dit geval, de farmaceutische industrie.

Volgens mij is cultuur een kenmerkend verschil tussen bouw en industrie. Op school al kon je de bouwkundigen van mijlenver herkennen tussen de werktuigbouwkundigen en de digitalen.

Ook de klantvraag verschilt. Een huis is traditie. Dat is van steen en hout en beschermt een leven lang tegen invloeden van buiten. Een laboratoriumapparaat is een rationeel ding dat je gedachtenloos inruilt tegen een nieuwe generatie die je sneller en meer winst oplevert.

Tijdens de crisis werd het geld schaars en werd energie onbetaalbaar. Twee aanleidingen om met andere ogen naar het wonen te kijken.

Je kunt de problemen niet oplossen met de kennis waarmee ze zijn veroorzaakt. Lees; kun je van een bouwer verwachten dat hij met een quantum leap innovatie komt? Ik denk van niet. Nieuwe aanbieders zullen dit voor hun rekening gaan nemen. Wacht maar af. Traditionele bouwbedrijven worden restaurateurs van onze huidige woningen. Nieuwe toetreders worden de bouwers van de toekomst. Het nieuwe wonen verlangt flexibiliteit, lage kosten en een positieve energiebalans. Allemaal zaken die je niet kunt halen bij een traditioneel bouwbedrijf.